Oblicz swój kapitał początkowy
Wpisz to, co pamiętasz i co masz w papierach. Puste pola nie są błędem — za lata bez dokumentów przyjmiemy wynagrodzenie minimalne, dokładnie tak, jak zrobiłby to ZUS. Wynik pojawia się na bieżąco.
Podstawowe dane
Potrzebne, żeby ustalić Twój wiek na 31 grudnia 1998 r.
Okresy pracy przed 1999 rokiem
Jeden wiersz na jedno zatrudnienie — tak jak na świadectwie pracy. Okresy mogą przechodzić przez kilka lat, podzielimy je sami.
Zarobki w poszczególnych latach
Kwoty roczne brutto z zaświadczeń albo z legitymacji ubezpieczeniowej. Zostaw puste, jeśli nie masz dokumentu za dany rok.
Najpierw dodaj okres pracy powyżej.
Sytuacje szczególne
Zaznacz, jeśli urodziłaś/urodziłeś się 31 grudnia 1968 r. lub później, albo wcześniej — ale przerwy w zarobkach wynikały ze służby wojskowej, urlopu wychowawczego lub ukończonych studiów wyższych. ZUS ustala wtedy podstawę z faktycznego okresu ubezpieczenia, dzieląc przez liczbę lat faktycznie przepracowanych zamiast przez dziesięć. Zwykle wychodzi korzystniej.
Ubezpieczenie za granicą
Pozostałe okresy
Podaj w miesiącach. Zostaw zero, jeśli Cię nie dotyczy.
Kapitał początkowy po wszystkich waloryzacjach
Które lata wchodzą do rachunku
Z czego składa się Twój kapitał
Za które lata warto szukać dokumentów
Pokaż pełny rachunek
Co złożyć w ZUS
Co ten kalkulator robi, a czego nie robi
Liczy dokładnie to samo równanie, które stosuje ZUS, na danych, które podasz. Odtwarza wszystkie cztery kroki: porównanie zarobków z przeciętnym wynagrodzeniem, ustalenie podstawy, podział na trzy części i pomnożenie przez 209 miesięcy. Sprawdza przy tym oba warianty wyboru lat i bierze korzystniejszy — tak jak zrobiłby to ZUS.
Czego nie robi: nie zna Twoich akt. Nie wie, czy okres, który wpisałeś jako zatrudnienie, ZUS uzna za udowodniony, ani czy zaświadczenie o zarobkach zostanie przyjęte. Nie uwzględnia też trzech sytuacji szczególnych — pracy w warunkach szczególnych, dla której przysługuje rekompensata, wariantu podstawy liczonego z faktycznego okresu ubezpieczenia oraz przeliczenia podstawy ze wskaźnika z decyzji rentowej.
Co najbardziej wpływa na wynik
Relacja zarobków do średniej krajowej, nie ich wysokość. To najważniejsza i najmniej oczywista rzecz. Ktoś, kto w 1985 roku zarabiał dwukrotność przeciętnej, ma taki sam wskaźnik jak ktoś, kto osiągnął to samo w 1997 roku — mimo że kwoty różnią się o cztery rzędy wielkości. Dlatego nie przeliczaj starych złotych na nowe: kalkulator porównuje je z przeciętnym wynagrodzeniem z tego samego roku.
To, czy masz dokumenty o zarobkach. Za lata bez dokumentu podstawiane jest wynagrodzenie minimalne, które przez cały okres przedreformowy stanowiło mniej więcej jedną trzecią przeciętnego. Różnica bywa dwukrotna.
Które dziesięć lat wypadnie w oknie. Podstawa liczy się z dziesięciu kolejnych albo dwudziestu dowolnie wybranych lat, więc dokumenty spoza wybranego okna nie zmieniają wyniku. To dlatego kalkulator pokazuje oś czasu i listę lat wartych szukania — zwykle okazuje się, że znaczenie ma kilka lat z kilkunastu.
Wiek i staż na koniec 1998 roku. Wchodzą do współczynnika, przez który mnoży się część socjalną. Im bliżej wieku emerytalnego byłeś w 1998 roku, tym wyższa ta część — a bywa nią jedna trzecia całego wyniku.
Najczęstsze pomyłki przy wypełnianiu
- Przeliczanie starych złotych. Kwotę z dokumentu z 1993 roku wpisz tak, jak jest — w milionach. Kalkulator wie, że to inna jednostka.
- Wpisywanie zarobków miesięcznych zamiast rocznych. Potrzebna jest kwota za cały rok, tak jak w zaświadczeniu ERP-7.
- Pomijanie krótkich okresów pracy. Nawet kilka miesięcy podnosi staż, a staż wchodzi do współczynnika przy części socjalnej.
- Wpisywanie okresów po 1998 roku. Kapitał początkowy dotyczy wyłącznie czasu sprzed reformy; późniejsze składki są już zapisane na Twoim koncie osobno.
- Zaliczanie pracy w gospodarstwie rolnym. Okresy rolne nie wchodzą do kapitału początkowego.
Jak to się ma do decyzji ZUS
Jeśli wynik kalkulatora wyraźnie różni się od kwoty w Twojej decyzji, najczęstsze przyczyny są trzy. Pierwsza: ZUS przyjął minimalne wynagrodzenie za lata, za które sądzisz, że masz dokumenty — warto sprawdzić, czy faktycznie zostały złożone. Druga: część okresów nie została uznana za udowodnione. Trzecia: wybrał inny wariant lat, bo miał pełniejsze dane niż te, które tu wpisałeś.
W każdym z tych przypadków możesz złożyć wniosek o ponowne ustalenie kapitału początkowego. Nie ma na to terminu — wolno to zrobić nawet po przyznaniu emerytury. Zobacz, jak zebrać brakujące dokumenty.